Herfst op Gran Canaria

Herfst op Gran Canaria

Ook op Gran Canaria wordt het ’n beetje herfst. Hoewel het pas begin oktober is en het op het midden van de dag makkelijk 30 graden of meer kan zijn, merken we het toch. De ochtenden zijn heerlijk fris, de zon komt later door en de ‘savonds wordt het eerder donker. Op dit moment is het om kwart over acht al donker. Ook heb ik al 2x een vestjes aan gedaan rond zeven uur.

We zijn hier inmiddels ruim zes maanden op het eiland. Waarvan vijf maanden open met de zaak. Hoewel we wisten dat we begonnen aan het begin van het laagseizoen en het hoogseizoen nu op het punt staat los te barsten, gaan de zaken nog steeds moeizaam. Het loopt, maar daar is het ook mee gezegd. De dagen zijn lang van het wachten. Maar als het goed is komt daar met een of twee weken verandering in want er komen ongeveer 5000 Scandinaviërs overwinteren hier in Arguineguin en het dorpje verderop, waar wij wonen, patalavaca. We zijn benieuwd en wachten af. En we zijn er inmiddels ook klaar voor: ik heb van alles een voorraad aangelegd, we hebben een kleine verbouwing gedaan in de keuken zodat we er nu vanaf twee kanten in kunnen lopen en dus niet meer langs elkaar hoeven te schuiven achter de bar langs. En er komt een meisje bij. Uit zweden.

Vakantie in Nederland
In augustus waren we ruim twee weken op vakantie in Nederland. Heerlijk was dat. Iedereen even weer zien, en ook even geen hete zon meer op je lijf. We hadden mooi weer in Nederland, en zelfs één dag regen vonden we helemaal niet erg. Het was genieten. We logeerden in ons eigen dorp, in het huis van een vriend en waren he-le-maal op vakantie. En dan boodschappen doen in onze wel bekende supermark. Gek was dat. Natuurlijk duizend keer het verhaal verteld van Gran Canaria, markt gedaan in de stad, zelfs een rondvaart gemaakt met mn dochter, feest gevierd in ons dorp, lekker gegeten (andijvie met n balletje gehakt) en naar de bioscoop geweest. Allemaal dingen die we hier niet doen. En ook genoten van het feit dat we zo goed te verstaan waren en wij iedereen konden begrijpen! Zo fijn.

Maar er komt dan ook weer een moment dat je terug moet. Met acht kilo teveel aan bagage reden we naar Schiphol. Daar bleek bij het inleveren van de huurauto dat de weegschaal van m’n moeder nog op de koffers lag. oeps… die hebben we dus maar opgestuurd. En met volle opgeladen batterijen kwamen we terug op Gran Canaria. Het had ons goed gedaan. En vreemd genoeg voelt deze periode anders. We zijn nu natuurlijk al een zaak en hoeven niet meer van alles te regelen. het is rustiger in ons hoofd.

We hebben ook al de eerste zandstorm, een kalima, achter de rug. Dat was weer puffen want dan wordt het heel benauwd. Door al het stof wat dan in de lucht hangt kan de warmte niet weg. Het lijkt ook op bewolking maar het is gewoon stof. Komt uit de Sahara gewaaid. Dat daalt natuurlijk ooit neer en kan je alles dweilen en soppen. En met je auto naar de wasstraat.

De uil
Wij vonden hier in de zaak een plastic uil van ongeveer 35 cm hoog. Wat die hier nou moest? Dus had ik hem mee naar huis genomen en gezellig op het balkon randje gezet. En toen kwam er een storm. Ik werd er wakker van en ging snel naar beneden om mijnheer de uil te redden voordat hij van het randje af zou waaien. Dat was waarschijnlijk al gebeurd want hij was verdwenen! Maar dan ook helemaal. Nergens meer te zien, ook niet bij de buren op het terras of beneden bij ons op het plaatsje. Weggevlogen in de storm? Door een meeuw voor echt aangezien en opgepikt? Je haalt je van alles in je hoofd. Net zoals je doet wanneer je tot de ontdekking komt dat je fiets gestolen is. De volgende ochtend vond ik hem; hing ie aan een haakje wat onder z’n staart bleek te zitten aan de waslijn, beneden op ons plaatsje. Hij “leefde”nog!

Ik heb mezelf overigens een hele tijd afgevraagd waarom plastic uilen hier zo populair zijn. Je ziet ze regelmatig op markten te koop. Bij de bouwmarkt stonden er op een dag wel honderd! En allemaal dezelfde. Wat moet je ermee? Het antwoord op deze vraag kwam van een man uit Noorwegen die daar uit een vissersplaatsje komt; Als je een uil op je balkon, in je tuin of op je dakterras zet blijven de meeuwen weg, en dus ook hun poep! Slim hé? Sindsdien weet ik ook waarom er een onbeweegbare zwarte kraai op een pijp gemonteerd zit bij ons zwembad. Zal ook wel zoiets zijn.

Toen we in Nederland waren was een van de eerste dingen die iemand aan mij vroeg hoe het met die ammoniak boot ging die voor de kust van Gran Canaria lag. Ik wist nergens van. Nou volg ik niet echt het plaatselijke nieuws maar dit was toch wel groot! Ik heb uit de Nederlandse kranten vernomen dat er dus een tanker met ammoniak uit lag (of nog ligt) te branden voor de zuid kust van Gran Canaria, en daar een enorme milieu ramp veroorzaakt. Dat houden ze hier dus liever uit het nieuws. Het zou toeristen af kunnen schrikken.

En we hebben natuurlijk de bosbranden gehad op het midden van het eiland. Dat heeft in alle media gestaan. Ook Facebook stond er vol mee. Veel natuur verdwenen en één vrouw overleden. huizen verwoest en veel ellende. Maar inmiddels is de rust weer terug gekeerd, en in ons dorp al helemaal. Hoewel hier ook weleens iets gebeurt; een aantal maanden geleden is er een moord gepleegd. Twee dronken broers hebben elkaar de hersens ingeslagen waarbij er een van de twee overleed. Wij gingen naar de zaak ’s morgens en de straat was door de politie afgezet met rood/wit lint. Die stond er ook de wacht te houden, dus je kijkt wat er aan de hand is. Al het bloed lag nog op straat. Sindsdien noemen wij het de Moordstraat.

Lekker gelezen? Misschien vind je onderstaande berichten ook interessant:

Over de auteur

Wij zijn Anita en Ruud. 58 en 62 jaar oud. Wij geven ons leven op dit moment een nieuwe wending door te verhuizen naar Gran Canaria waar we een bar/cafetaria hebben gekocht. Periodiek zullen we verhalen schrijven over onze avonturen die we meemaken op Gran Canaria.

Bekijk alle artikelen van Anita & Ruud